آزادگی و زیر بار ذلت نرفتن و تن با ظالم ندادن درسی است كه امام حسین علیه السّلام در میدان نینوا در روز عاشورا به جهانیان آموخت و در جمله‏هاى تاریخى و ماندگارش فرمود: «ألا و إنّ الدّعی بن الدّعی قد تركنی بین السلّة و الذلّة و هیهات له ذلك هیهات منّى الذلّة ابى اللّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حدود طهرت و حجور طابت، أن نؤثر طاعة اللّئام على مصارع الكرام»، «آگاه باشید مرد آلوده، فرزند آلوده، مرا در میان شمشیر و ذلّت مخیّر ساخته است. هیهات كه من ذلّت را بپذیرم و او به مقصد خویش برسد خداوند و رسولش و مؤمنان و نیاكان پاك دامن و مادران پاكیزه، از این ابا دارند كه اطاعت لئیمان را بر قربانگاه بزرگواران ترجیح دهیم».«» این كه آیات قرآن كرارا مؤمنان را به صبر و استقامت دعوت مى‏كند، در واقع براى همین است. در آیه 214 بقره مى‏خوانیم: « أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ، وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا مَعَهُ‏

مَتى‏ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِیبٌ، آیا گمان كردید داخل بهشت مى‏شوید بى آن كه حوادثى همانند حوادث گذشتگان به شما برسد همانا كه گرفتاریها و ناراحتیها به آنها رسید و آن چنان ناراحت شدند كه پیامبر و افرادى كه ایمان آورده بودند، گفتند: «پس یارى خدا كى فرا مى‏رسد» آگاه باشید كه یارى خدا نزدیك است.» مطالعه تاریخ جنگهاى اسلامى، مانند بدر و احد و احزاب و تبوك و حنین نیز این حقیقت را آشكار مى‏سازد كه مسلمانان نخستین در عصر پیامبر، اگر شاهد پیروزیهاى سریع و پى در پى بودند، همه بدون استثناء در سایه جدّ و جهد و ایثار و فداكارى بسیار صورت گرفت، درست است كه دست حمایت الهى بالاى سر آنها بود، ولى از نظر اسباب ظاهر عامل پیروزى تلاش و كوشش آنان بود.

این یك قانون جاودانه تاریخ است نه منحصر به یاران پیامبر و امام حسین علیه السّلام بوده و نه مربوط به دیروز و امروز است، بلكه در آینده مانند گذشته نیز این اصل اساسى حاكم است.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط مجتبی   |